Trimbos logo

Informatie
Tips
Online cursus
E-mail deskundige
Mijn verhaal
Contact
Home
Informatie / Partners / Gevolgen voor partners

Gevolgen voor partners


Onbegrip in de omgeving

Je steekt veel tijd in je partner en gezin. Het gevolg kan zijn dat contacten met familie en vrienden minder worden. De omgeving begrijpt dit vaak niet. Sommigen geloven zelfs niet hoe moeilijk jij het kunt hebben. Bovendien vind je het misschien moeilijk om anderen te vertellen over de ziekte en het gedrag van je partner. Of je partner wil niet dat je erover praat. Hier kun je je alleen door voelen.

Soms krijg je adviezen waar je op dat moment geen behoefte aan hebt.

Wouter (42 jaar) zegt daarover: ‘Mijn vrouw heeft een dwangstoornis. Als ik hier iets over vertel, zeggen mensen soms dat ik beter bij haar weg kan gaan. Alsof ik daar op uit ben. Ze begrijpen het niet.’

Jolien (38 jaar) vertelt: ‘Ook zijn er altijd mensen in je omgeving die hetzelfde hebben meegemaakt. Die vertellen je precies hoe je met welke zaken om moet gaan. Vervolgens voelen ze zich beledigd wanneer je meent het anders te moeten doen.’

Door het onbegrip van de omgeving kan het zijn dat je steeds minder vertelt. Of dat je minder contact hebt met andere mensen. Daardoor kun je je eenzaam voelen. Onder Steun vragen kun je lezen wat je kunt doen om dit te voorkomen.


Minder tijd voor hobby's

Aan je hobby’s kom je vaak niet meer toe. Of je besteedt er een stuk minder tijd aan. Het doen van hobby’s en plezierige activiteiten is echter nodig om je te kunnen opladen. Het helpt je overeind te blijven. Je leest hierover meer onder Goed zorgen voor jezelf en Steun vragen


Alleen opvoeden

Je kunt soms het gevoel hebben overal alleen voor te staan. Ook de opvoeding komt misschien grotendeels op jou neer.

‘Bij mijn man is de diagnose Asperger gesteld. Dat is een vorm van autisme. Ik ervaar weinig steun van mijn man in de opvoeding van onze drie kinderen. Ik heb me daar vaak boos en verdrietig over gevoeld. Nu weet ik dat het onmacht van hem is. Maar het blijft moeilijk.’ (Rosa, 39 jaar)

‘Ik ben drie jaar geleden gescheiden. Mijn kinderen wonen bij mij en ze gaan één keer in de twee weken een weekend naar hun moeder. Zij heeft borderline. Doordat we samen kinderen hebben, ben ik nog steeds veel bij haar problemen betrokken. Het is best pittig om de opvoeding vrijwel alleen te moeten doen. Maar het zijn vooral haar problemen die nog steeds een grote druk op mijn leven leggen.’ (Gertjan, 34 jaar)


Verdriet

Je voelt je verdrietig omdat je partner zoveel problemen heeft. Je gunt je partner een gelukkig leven. Je voelt bovendien verdriet als je denkt over je eigen leven. Je had je dit heel anders voorgesteld. Soms wil je daar niet aan toegeven. Eigenlijk voel je je schuldig over deze gedachten.

Lars (46 jaar) zegt daarover: ‘Ja, ik voel me schuldig, maar vooral ook alleen. Ik denk steeds dat ik de enige ben met die gedachten. Ik voel me machteloos, hulpeloos en een slechte partner.’


Boosheid

‘Mijn man blowt regelmatig en drinkt ook veel te veel. Ik merk het altijd meteen als hij teveel gedronken heeft. Hij schreeuwt tegen onze kinderen en hij dreigt ze te slaan. Ik word dan heel boos. Op dat moment kan ik beter niet tegen hem in gaan. Naderhand hebben we er vaak ruzie over. Ik wil dat hij stopt met blowen en drinken. Hij zegt dat het allemaal wel meevalt.’ (Jennifer, 35 jaar)

Voorkom als ouder dat je elkaar wederzijds, via de kinderen, verwijten maakt. Dit geeft je kind alleen maar extra problemen. Kinderen blijven vaak loyaal naar beide ouders. Wel is het belangrijk om steun te vinden in je omgeving. Je leest hierover meer onder Hulp voor partners.


Problemen op het werk

Het is bekend dat waneer mensen privé in een moeilijke situatie zitten, dit kan doorwerken naar de werksituatie. Bijvoorbeeld door vermoeidheid of doordat je gaat piekeren. Hierdoor ben je soms afwezig en met je gedachten niet bij je werk. Het gevolg kan zijn dat je je ziek meldt, omdat er in je gezin van alles gebeurt en/of jij jezelf niet in staat voelt je werk te doen. Overigens kan het tegendeel ook het geval zijn. Wanneer je thuis niet terecht kunt met problemen, kan werk juist een afleiding zijn.


Verlies van jezelf

Soms moet je je in allerlei bochten wringen om passend in te spelen op de ziekte of verslaving van je partner. Je probeert sterk te zijn. Ook op momenten dat je eigenlijk zelf steun nodig hebt. Wanneer je emoties voelt, kun je die niet altijd op je eigen manier uiten bij je partner. Je wilt hem of haar niet belasten. Het is echter belangrijk dat je ook goed voor jezelf zorgt. Zoek daarom op tijd steun of hulp. Ondersteuning zoeken betekent niet dat je twijfelt aan je relatie. In de meeste gevallen willen partners juist doorgaan met hun relatie. Steun is nodig om zelf sterk te blijven of te worden. Op die manier kun je ook je partner en kinderen het best ondersteunen.


Kind als partner

Wanneer het slecht gaat met je partner kun je hem of haar erg missen. Het kan zijn dat je dan met je kind omgaat alsof het je partner is. Je bespreekt misschien de problemen met hem of haar. Of je knuffelt met je kind alsof het je partner is. Dit mag niet doorgaan, want het heeft negatieve gevolgen voor een kind. Een kind heeft het nodig om kind te kunnen zijn. Probeer je kind daarvoor de ruimte te geven.


Twijfel over relatie

Het kan zijn dat je twijfels hebt over je relatie. Je vraagt je misschien af hoe het verder moet. En of je verder kunt en wilt. Twijfels geven aan hoe moeilijk je het hebt. Vaak hebben twijfels niet direct met de relatie te maken, maar meer met de omstandigheden. Probeer dit bespreekbaar te maken met je partner. Of praat erover met vertrouwde personen in je omgeving. 


Risico op psychische of lichamelijke klachten

‘Op mijn werk wist niemand dat mijn vrouw depressief was. Daar sprak ik nooit over. Met niemand. Ik had vaak hoofdpijn. Als ik uit mijn werk kwam, moest ik er zijn voor mijn vrouw en mijn dochtertje. Toen mijn vrouw werd opgenomen ging ik haar natuurlijk elke avond bezoeken. Ik voelde me eenzaam en kreeg steeds somberder gedachten. Toen ik dat besefte, bedacht ik dat ik hulp nodig had. Want tsja, als ik ook nog eens in de problemen zou raken, wie zou er dan voor mijn vrouw en dochtertje zorgen?’ (Martijn, 36 jaar)

Door te lange overbelasting door de zorgen voor partner en kinderen kunnen psychische en lichamelijke klachten ontstaan. Klachten als hoofdpijn, vermoeidheid, angst, somberheid en piekeren komen veel voor bij partners.

René (31 jaar) is juist wel open geweest op zijn werk over de problemen thuis. Hij vertelt over de positieve gevolgen daarvan: ‘Het zorgde er meteen voor dat er van collega’s meer begrip was voor bepaalde reacties van mijn kant. Er werd er ook geregeld dat ik in het kader van zorgverlof minder hoefde te werken. Daardoor had ik meer tijd om mijn vrouw te bezoeken en meer tijd voor mijn dochter.’


Partners en innerlijke conflicten

‘Ik was woedend op mijn vriend toen ik merkte dat hij stiekem weer drank had gekocht, ondanks zijn beloftes. Ik kon me niet beheersen en schold hem uit, waar mijn vijfjarige dochtertje bij was. Hij wist niks terug te zeggen en liep de kamer uit. Ik trilde nog van boosheid toen ik op de bank ging zitten. Mijn dochtertje kwam met grote ogen naar me toe en zei: ‘Papa is wel lief toch?!’ Wat moest ik zeggen? Ik voelde me boos, maar natuurlijk zei ik tegen haar dat papa wel lief was.' (Lizette,27 jaar)

Wanneer er vaak sprake is van tegenstrijdige gevoelens of het moeten ingaan tegen eigen gevoel verhoogt dit het gevoel van spanning en stress. Langdurige stress kan leiden tot problemen op psychisch of lichamelijk gebied.

Zoek op tijd hulp om (ergere) psychische of somatische klachten te voorkomen. Het is geen zwakte om hulp te zoeken. Het is juist sterk om zelf in te zien dat je er alleen niet uitkomt.

Je kunt ook altijd (anoniem) je vragen stellen aan een deskundige via de e-mailservice. Je kunt ook samen met je partner anoniem een online groepscursus volgen.


Download
Folder
folder
Direct aanmelden voor

Online cursus
E-mailen

met een deskundige
Nieuw!

Zelfhulpcursus
Bekijk
Filmpjes
psychische problemen
verslaving

sluiten